Tilraunastjórnmál á umbrotatímum
Við þingmenn Hreyfingarinnar höfum staðið í ströngu síðan við vorum kosin á þing síðastliðið vor. Ekki er til nein ein rétt aðferð til að vinna í smáum stjórnmálaflokki á alþingi, ef svo væri væri björninn unninn fyrir löngu síðan. Rætur Hreyfingarinnar liggja í Borgarahreyfingunni. Þar var grunnurinn lagður og stefnan mörkuð. Stefnuskrá Hreyfingarinnar og Borgarahreyfingarinnar eru því samhljóma, enda voru þingmennirnir kosnir til að framfylgja henni. Stefnuskráin er stutt og hnitmiðuð og lýtur einkum að lýðræðisumbótum og bráðavanda tengdum efnahagshruninu. Í öðrum málum fylgja þingmenn Hreyfingarinnar eingöngu eigin sannfæringu, eins og stjórnarskráin kveður reyndar á um.
Hreyfingin er nýtt afl sem stofnað var til að hrynda stefnuskrá Borgarahreyfingarinnar í framkvæmd og vera brú fólks og hugmynda inn á þing. En hvernig vinnum við? Hreyfingin er lítið afl og þinghópurinn fámennur. Við höfum lítil völd en reynum að nýta þau tækifæri sem gefast til að koma nýjum hugmyndum í umræðuna, planta fræjum í huga fólks og færa veggi. Við reynum að hugsa út fyrir rammann og vinna út frá málefnum en ekki flokkslínum, enda erum við ekki stjórnmálaflokkur í hefðbundnum skilningi.
Við reynum að afhjúpa og draga fram galla í stjórnkerfinu og leita lausna til að gera það ásættanlegt. Auk þess viljum við skapa samstöðu meðal þings og þjóðar og leggjum áherslu á að vinna þvert á flokkslínur og stjórn og stjórnarandstæðu.
Nota mætti orðið tilraunastjórnmál til að lýsa starfi Hreyfingarinnar, innan þings sem utan. Ef við lítum á okkur sem pólitíska tilraunamenn er mikilvægt að hafa í huga strax í upphafi aldrei heppnast allar tilraunir eða leiða til þeirrar niðurstöðu sem maður vildi helst fá en þá má ekki líta á það sem ósigur eða mistök heldur læra af tilrauninni og reyna nýja aðferð. Þannig er og verður eðli allrar tilraunastarfsemi og það er mikilvægt að gera sér grein fyrir því, skilja það og gera ráð fyrir því. Þegar tilraun heppnast ekki er það ekki ósigur heldur stöndum við einu skrefi nær lausninni eða réttri leið. Þá er ekkert annað að gera en að standa upp aftur og gera aðra atlögu að verkefninu.
Í starfi Hreyfingarinnar eru, auk stefnuskrárinnar, nokkur mikilvæg leiðarljós svo sem heiðarleiki, virðing fyrir skoðunum annarra innan Hreyfingarinnar sem utan, að hugsa út fyrir ramman og samvinna við sem flesta.
Við leggjum mikið upp úr samstarfi við grasrótarhópa á þeirra forsendum og þurfa hóparnir eða einstaklingar innan þeirra ekki að styðja Hreyfinguna frekar en þeir vilja. Við lítum frekar á að Hreyfingin og verkfæri hennar, þar með taldir þingmennirnir, sé þjónustuaðili fyrir grasrótarhópa um góð og þörf málefni. Við reynum að hlusta og taka við boðum til að miðla áfram. Slík samvinna byggir á trausti, virðingu og jafnrétti.
Hreyfingin hefur þegar komið að ýmsum málum í tengslum við grasrótarhópa, lagt fram frumvarp, þingsályktunartillögu og ýmsar fyrirspurnir sem ýmist eru unnar af, með eða fyrir grasrótarhópa sem eiga samleið með Hreyfingunni.
Þar sem þingmenn Hreyfingarinnar hafa fullt frelsi í þeim málefnum sem ekki snúa að stefnuskrá Hreyfingarinnar er það að vissu leyti tilviljun hvernig raðast í þann hóp og hvaða reynsla, þekking og áhugamál fylgja þeim hverju sinni. Þeir þingmenn sem nú eiga sæti á Alþingi fyrir Hreyfinguna eru t.d. allir miklir umhverfisverndarsinnar en í stefnuskránni er ekki fjallað um umhverfismál að öðru leyti en að auðlyndir þjóðarinnar skuli vera í þjóðareigu.
